میگوی  وانامی  بومی  آبهای  دریای مکزیک، امریکای  مرکزی و جنوبی و جنوب کشور  پرو  است .  در فواصل  سالهای 1970 تا 1980  از مکزیک و پرو به سواحل امریکای لاتین  راه  یافت  و به شمال غربی سواحل امریکا و هاوایی منتقل شد و انتشار آن از سواحل شرقی اتلانتیک تا کارولینای شمالی و تگزاس و  سرتاسر شمال مکزیک، نیکاراگوئه و برزیل گسترش یافت بطوریکه اکثر کشورها ی این منطقه در حال پرورش میگوی وانامی می باشند و به تبع آن در آسیای جنوب شرقی و کشورهایی همچون چین، تایوان، تایلند، فیلیپین و مالزی این گونه پرورش داده می شود. به دلیل مزیت های این گونه در مقایسه با سایر گونه ها ی پرورشی  از جمله سرعت رشد ، تحمل دامنه وسیعی از تغییرات شدما و شوری، ضریب بازماندگی و راندمان تولید بالا در مراحل لاروی و دوره پرورش رژیم پروتئینی کمتر، امکان تولید مولدهای  مقاوم به بیماری خاص  و عاری از بیماری و کاهش هزینه تولید و بازار مصرف شناخته شده این گونه قابلیت خود را به عنوان جایگزین  میگوهای پرورشی  کم بازده و مستعد به بیماری   بخوبی نشان داده است  .

This post is also available in: English